Archive for the ‘Σπύρος Κουζινόπουλος’ Tag

Τα «Μηχανιώτικα Νέα» μετά από επιτυχή οκτάμηνη λειτουργία, μετακόμισαν στον «Φάρο του Θερμαϊκού».   Leave a comment

Τα «Μηχανιώτικα Νέα» μετά από επιτυχή οκτάμηνη λειτουργία, μετακόμισαν σε ένα νέο πιο… ευάερο και πιο… ευήλιο Blog, τον «Φάρο του Θερμαϊκού». Φιλοδοξώντας να προσφέρουν έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση,  πλέον για όλη την περιοχή των ανατολικών ακτών του Θερμαϊκού. Προσπαθώντας με τον Φάρο τους ,  με την πέννα, με το πληκτρολόγιό  τους,  με ειδήσεις, ρεπορτάζ, αναλύσεις, άρθρα και σχόλια να φωτίζουν άπλετα τα γεγονότα. Βοηθώντας τους συμπολίτες μας να κατανοήσουν τις εξελίξεις σε αυτή τη ρευστή εποχή που διανύουμε.

www.farosthermaikou.blogspot.com
Advertisements

Απορρίφθηκε η ένσταση…   Leave a comment

Απορρίφθηκε η ένσταση κατά του κύρους των εκλογών στο δήμο Θερμαϊκού, που είχε καταθέσει στο Πρωτοδικείο ο κ. Μαυρομάτης και ζητούσε την επανακήρυξη των εκλογών με τη δικαιολογία ότι κάποια ψηφοδέλτια του συνδυασμού του κ. Αλεξανδρή ήταν «παχουλά».

Το Διοικητικό Τριμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, με απόφασή του που εκδόθηκε το πρωί της Δευτέρας, απέρριψε ως αβάσιμη και αστήρικτη, την ένσταση κατά του κύρους των δημοτικών εκλογών του περασμένου Νοεμβρίου στο νέο Δήμο Θερμαϊκού, που είχε καταθέσει ο ηττημένος των εκλογών, κ. Γιάννης Μαυρομάτης, τέως δήμαρχος Μηχανιώνας.
Έτσι, μπαίνει οριστικά τέλος σε μία αναστάτωση που επί τρίμηνο είχε προκληθεί στην κοινωνία των οκτώ διαμερισμάτων του Δήμου (Περαία, Μηχανιώνα, Επανομή, Αγ.Τριάδα, Νέοι Επιβάτες, Αγγελοχώρι, Μεσημέρι και Κερασιά), μετά τις φήμες που επίμονα κυκλοφορούσαν μετά τις εκλογές περί επικείμενης… «ακύρωσης του εκλογικού αποτελέσματος» και «επαναπροκήρυξης των εκλογών».
ΟΙ λόγοι που είχε επικαλεστεί στην ένστασή του ο τέως δήμαρχος Μηχανιώνας ήταν ότι κάποια ψηφοδέλτια του νικητή των εκλογών, δημάρχου Θερμαϊκού κ. Γιάννη Αλεξανδρή ήταν πιο «παχουλά» των κοινών ψηφοδελτίων, δηλαδή ήταν βαρύτερα κατά κάποια μικρογραμμάρια, ενώ κάποια άλλα ψηφοδέλτια δεν ήταν κατάλευκα, αλλά είχαν μία… απόχρωση του λευκού. Και τέλος ότι κατά την υποβολή των υποψηφιοτήτων του συνδυασμού Αλεξανδρή στο Πρωτοδικείο, δεν χρησιμοποιήθηκαν πιστοποιητικά εγγραφής στα Δημοτολόγια, αλλά πιστοποιητικά γέννησης.

Μάλιστα, κατά τη συζήτηση της ένστασης Μαυρομάτη, που έγινε την Παρασκευή 14 Ιανουαρίου στο Διοικητικό Τριμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, η πλευρά του τέως δημάρχου Μηχανιώνας είχε φτάσει στο σημείο να ισχυριστεί ότι σκόπιμα η παράταξη Αλεξανδρή τύπωσε «βαριά» ψηφοδέλτια, προκειμένου με τον τρόπο αυτό να επηρεάσει….. άτομα με ειδικές ανάγκες  και τους… παλιννοστούντες πόντιους ομογενείς. Και προς επιβεβαίωση των ισχυρισμών της, ζήτησε να καταθέσει στο δικαστήριο και μία κάτοικος Επανομής, η οποία ισχυρίζονταν ότι δήθεν, στην είσοδο των εκλογικών τμημάτων της περιοχής της, οι υποψήφιοι του συνδυασμού Αλεξανδρή φώναζαν στους ψηφοφόρους: «Τα βαριά ψηφοδέλτια ρίξτε στην  κάλπη, τα βαριά», προκαλώντας θυμηδία. Όσον αφορά δε τα πιστοποιητικά γέννησης, αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι η ίδια διαδικασία ακολουθήθηκε και για τους δικούς της υποψηφίους συμβούλους.

Σε περίπτωση που γίνονταν από το Πρωτοδικείο δεκτή η αίτηση Μαυρομάτη και ακυρώνονταν οι εκλογές στο Δήμο Θερμαϊκού, τότε θα έπρεπε να προκηρυχθούν νέες εντός τριών μηνών, με ότι αυτό θα συνεπάγονταν σχετικά με το κόστος, την παράλυση των δημοτικών υπηρεσιών και την αναστάτωση των κατοίκων.


Η γερμανική αντίδραση για το Δίστομο και ο βαρύς φόρος της Κατοχής.   Leave a comment

40.000 οι εκτελεσμένοι, 50.000 τα θύματα του Ολοκαυτώματος, 600.000 οι νεκροί από την πείνα, πάνω από 30 δις το γερμανικό χρέος προς την Ελλάδα


του Σπύρου Κουζινόπουλου, δημοσιογράφου-συγγραφέα, τ. Γενικού Διευθυντή του Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων

Εκεί που μας χρωστούσαν, μας πήραν και το βόδι», λέει η σοφή λαϊκή μας παροιμία. Τη θυμηθήκαμε διαβάζοντας τη γραπτή δήλωση του Γερμανού Υπουργού Εξωτερικών, Γκουίντο Βεστερβέλε, ο οποίος ούτε λίγο, ούτε πολύ μας είπε ότι τάχα δεν κατανοεί την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να υποστηρίξει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης το αίτημα των απογόνων των θυμάτων του Ολοκαυτώματος στο Δίστομο Βοιωτίας, να αποζημιωθούν από το γερμανικό κράτος για την φριχτή ομαδική δολοφονία των δικών τους ανθρώπων.

Μάλιστα ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, που αναζητώντας νομικίστικα επιχειρήματα επικαλέστηκε «το προνόμιο της ετεροδικίας», έκανε λόγο για τις «διεθνώς αναγνωρισμένες αρχές δικαίου και κυρίως η ασυλία της Γερμανίας, ως κράτους», απειλώντας πως αν δικαιωθούν οι προσφεύγοντες απόγονοι των θυμάτων του Διστόμου «απειλείται η παγκόσμια κοινότητα κρατών με νομική ανασφάλεια». Και για να βάλει και λίγο κερασάκι στην τούρτα του, στο τέλος μας έκανε και μία παραχώρηση, αναφέροντας ότι η Γερμανία γνωρίζει την ιστορική της ευθύνη καθώς και «τα ιδιαίτερα δεινά που υπέστη ο ελληνικός λαός στο Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο».

Από ποιόν όμως υπέστη αυτά τα δεινά ο ελληνικός λαός;  Από το χιτλερικό καθεστώς που υπήρχε στη χώρα του και το οποίο επί 3,5 χρόνια που είχε καταλάβει την Ελλάδα, είχε εφαρμόσει όχι μόνο ένα εφιαλτικά απάνθρωπο καθεστώς κατοχής, με δεκάδες χιλιάδες εκτελέσεις πολιτών, ακόμη και παιδιών, βασανιστήρια, Ολοκαυτώματα ολόκληρων χωριών ή συνοικιών, αλλά επίσης και την οικονομική εξόντωση της χώρας. Αρπάζοντας τα συναλλαγματικά διαθέσιμα που υπήρχαν στην Τράπεζα της Ελλάδος, λεηλατώντας την βιομηχανική και αγροτική παραγωγή. Και δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι εξ αιτίας εκείνης ακριβώς της λεηλασίας, άρχισε η κατρακύλα της ελληνικής οικονομίας που οδήγησε τη χώρα μας σήμερα στην αγκαλιά της τρόϊκας. Είναι δε απορίας άξιο που οι μέχρι τώρα ελληνικές κυβερνήσεις, από την απελευθέρωση και εντεύθεν, δεν είναι το πολιτικό ανάστημα να αξιώσουν με πολιτικά, διπλωματικά και νομικά μέσα την καταβολή των γερμανικών επανορθώσεων στην κατεστραμμένη από τους Γερμανούς στον πόλεμο Ελλάδα.

Ο βαρύς φόρος αίματος

Βαρύ φόρο αίματος, πλήρωσε η χώρα μας στη διάρκεια της τριπλής Γερμανο-Ιταλο-Βουλγαρικής κατοχής, από τον Απρίλιο του 1941, οπότε εισέβαλαν τα γερμανικά στρατεύματα στην Ελλάδα, μέχρι τον Οκτώβριο του 1944 που εγκατέλειψαν το ελληνικό έδαφος. Συγκεκριμένα:

– 38.960 ήταν οι εκτελεσμένοι, 12.000 οι σκοτωμένοι από πυροβολισμούς ή από αδέσποτες σφαίρες, 70.000 οι νεκροί σε μάχες, 600.000 οι νεκροί από την πείνα.

– 45.000 ήταν οι Έλληνες όμηροι, 60.000 οι συμπατριώτες μας όμηροι εβραϊκής καταγωγής που μαρτύρησαν οι περισσότεροι στα κρεματόρια των ναζιστικών στρατοπέδων και 200.000 οι φυλακισμένοι στη διάρκεια της κατοχής.

– Επίσης, ενάμισι εκατομμύριο έλληνες προσβλήθηκαν από βαριές ασθένειες.

Η ναζιστική Γερμανία άφησε απλήρωτα διάφορα χρέη που είχε προς τη χώρα μας και συγκεκριμένα:

1) Χρέη ύψους 80 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων αγοραστικής αξίας 1938

2) Διαφορά κλήριγκ σε βάρος της Γερμανίας και υπέρ της Ελλάδας ύψους 593.873.000 δολαρίων αγοραστικής αξίας του 1938

Κοντά σε όλα αυτά, είναι και οι υποχρεώσεις που δημιούργησε η Χιτλερική Γερμανία, όπως:

– Τα Αναγκαστικά Δάνεια τα οποία συνήψε το Γ’ Ράιχ από την Ελλάδα με το ζόρι, για τη διατροφή των ναζιστικών στρατευμάτων κατοχής αλλά και για τη διατροφή του Africa Karp, δηλαδή της Στρατιάς του Ρόμμελ στη Βόρεια Αφρική. Τα δάνεια αυτά, ήταν ύψους 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων και σύμφωνα με τον καθηγητή Α. Αγγελόπουλο, σήμερα ανέρχονται σε πάνω από 13 δισεκατομμύρια δολάρια, με βάση ένα χαμηλό επιτόκιο, ύψους 3% μόνο.

– Οι αποζημιώσεις που οφείλει η Γερμανία από αρπαγές δημοσίου και ιδιωτικού πλούτου, καταστροφές, απλήρωτες υπηρεσίες (κατασχέσεις, μεροκάματα), πολεμικό υλικό, έμμεσες ζημιές και συνέπειες ζημιών κατά την κατοχή. Ολα αυτά ανέρχονται σε 10.876.504.537 δολάρια. Αλλά οι Σύμμαχοι μας αναγνώρισαν μόνο τα 7.1 δισεκατομμύρια δολάρια, αγοραστικής αξίας 1938 και χωρίς τόκους. Με ένα χαμηλό επιτόκιο, ύψους 3% το χρέος αυτό ανέρχεται σήμερα σε πάνω από 26 δισεκατομμύρια δολάρια.

Αξίζει τέλος να αναφερθεί ότι έναντι όλων αυτών, μεταπολεμικά η Γερμανία πρόσφερε το 1961 μόνο 115 εκατομμύρια γερμανικά μάρκα στην Ελλάδα ως αποζημίωση για τα ανθρώπινα θύματα και αυτά με όρους, ένας από τους οποίους ήταν να αποφυλακιστεί αμέσως ο εγκληματίας πολέμου Μαξιμίλιαν Μέρτεν, στρατιωτικός διοικητής Θεσσαλονίκης στη διάρκεια της κατοχής, ο οποίος στις 5 Μαρτίου 1961, είχε καταδικαστεί για την εξόντωση 50.000 Εβραίων της Θεσσαλονίκης, στέλνοντας τους στα στρατόπεδα της Γερμανίας, όπου βρήκαν το θάνατο στα κρεματόρια.

Σπύρος Κουζινόπουλος

Στο Πρωτοδικείο για τα «βαριά» και «ολίγον λευκά» ψηφοδέλτια.   Leave a comment

Του Σπύρου Κουζινόπουλου
«Το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη»

Συζητείται την προσεχή Παρασκευή 14 Ιανουαρίου στο Διοικητικό Τριμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, η ένσταση κατά του κύρους των δημοτικών εκλογών της 7ης Νοεμβρίου 2010 και των επαναληπτικών της 14ης Νοεμβρίου στο Δήμο Θερμαϊκού, που υπέβαλε κατά του νικητή των εκλογών ο αποτυχών υποψήφιος δήμαρχος κ.Γιάννης Μαυρομάτης, παρά την εμφανή διαφορά των τριών ποσοστιαίων μονάδων, με τις οποίες έχασε την εκλογική μάχη.

Ο κ. Μαυρομάτης στην ένστασή του επικαλείται τρεις λόγους για να ζητήσει την ακύρωση της εκλογής του Δημάρχου Θερμαϊκού, υποστηρίζοντας ότι τα ψηφοδέλτια του κ. Αλεξανδρή ήταν… βαρύτερα από τα κανονικά, ότι ένα μεγάλο μέρος των ψηφοδελτίων του αντιπάλου του δεν ήταν κατάλευκα αλλά είχαν … μία απόχρωση του λευκού και ότι κατά την υποβολή των υποψηφιοτήτων στο Πρωτοδικείο, δεν χρησιμοποιήθηκαν πιστοποιητικά εγγραφής στα Δημοτολόγια, αλλά πιστοποιητικά γέννησης !

Σημειώνεται ότι η εκλογική νομοθεσία δεν αναφέρει απολύτως τίποτα περί «βαρύτερων» ψηφοδελτίων, ούτε για τις … αποχρώσεις του λευκού που επικαλείται ο κ. Μαυρομάτης. Ενώ η απόφαση 45722 που εξέδωσε στις 10 Αυγούστου 2010 ο υπουργός Εσωτερικών, αποκέντρωσης και ηλεκτρονικής διακυβέρνησης κ. Ραγκούσης, με θέμα τον «Ορισμό της μορφής και διαστάσεων ψηφοδελτίων», καθόριζε μόνο τα στοιχεία που πρέπει να υπάρχουν στα ψηφοδέλτια κάθε συνδυασμού. Και συγκεκριμένα την ονομασία του συνδυασμού, το έμβλημά του, το ονοματεπώνυμο του υποψηφίου δημάρχου και των υποψηφίων δημοτικών συμβούλων, αλλά και των υποψηφίων συμβούλων για τις δημοτικές και τοπικές κοινότητες. Επίσης καθόριζε τις διαστάσεις των ψηφοδελτίων, ανάλογα με τον αριθμό κατοίκων των νέων Δήμων, χωρίς να υπάρχει πουθενά αναφορά για … «Βαριά» και «ολίγον λευκά» ψηφοδέλτια.
Είναι ακόμη χαρακτηριστικό ότι αναφορικά με τη χρήση πιστοποιητικών γέννησης αντί πιστοποιητικών εγγραφής στα δημοτολόγια, που είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα, και τα επικαλείται ως λόγο ακυρότητας των εκλογών, τα ίδια ακριβώς πιστοποιητικά είχε χρησιμοποιήσει και ο συνδυασμός του κ. Μαυρομάτη στην υποβολή των υποψηφιοτήτων !!Υπενθυμίζεται ότι στις επαναληπτικές εκλογές της 14ης Νοεμβρίου ο εκλεγμένος νυν δήμαρχος Θερμαϊκού κ. Γιάννης Αλεξανδρής είχε λάβει 9.138 ψήφους ή ποσοστό 51,43% ενώ ο αποτυχών υποψήφιος κ. Γιάννης Μαυρομάτης, είχε λάβει 8.629 ψήφους ή ποσοστό 48,57%.
Έτσι λοιπόν, ένας υποψήφιος δήμαρχος, γράφοντας στα παλιά του παπούτσια το αποτέλεσμα της λαϊκής ετυμηγορίας και τη βούληση της πλειοψηφίας του εκλογικού σώματος, προσπαθεί με νομικίστικα τερτίπια να ακυρώσει τις εκλογές πιστεύοντας τι; Ότι θα ξαναγίνουν εκλογές και θα τις κερδίσει; Ότι θα ακυρωθούν τα ψηφοδέλτια του κ. Αλεξανδρή και θα κληθεί ο κ. Μαυρομάτης να αναλάβει ως «Μεσσίας» τα ηνία; Μάλλον στη συγκεκριμένη περίπτωση επιβεβαιώνεται για μία ακόμη φορά η παλιά σοφή λαϊκή παροιμία που λέει ότι «το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη».

Τα τελευταία μίζερα Χριστούγεννα   Leave a comment

του Σπύρου Κουζινόπουλου, δημοσιογράφου-συγγραφέα, τέως Γενικού Διευθυντή του Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων

Είχαμε συνηθίσει κάθε χρόνο τέτοιες μέρες  να τριγυρίζουμε στην αγορά της Θεσσαλονίκης, να χαιρόμαστε κι εμείς, σαν τα μικρά παιδιά, τη γιορταστική ατμόσφαιρα, τις φανταχτερά στολισμένες βιτρίνες, την πολύβουη κίνηση στους δρόμους, τις φωνούλες, σαν τιτιβίσματα,  των παιδιών, τους πολυφορτωμένους με σακούλες γεμάτα δώρα άνδρες και γυναίκες που κυκλοφορούσαν στα πεζοδρόμια, το στολισμένο Χριστουγεννιάτικο δέντρο και το φωτισμένο με χιλιάδες λαμπιόνια καραβάκι της πλατείας Αριστοτέλους.

Έτσι είπαμε να επαναλάβουμε την ίδια βόλτα και σήμερα, για να πάρουμε κι εμείς μία γεύση από το κλίμα των ημερών. Να αισθανθούμε βρε αδελφέ  τη γιορταστική ατμόσφαιρα, να αντικρύσουμε γελαστά και εορτάζοντα πρόσωπα, να ακούσουμε τους συνανθρώπους μας να ανταλλάσσουν ευχές και ασπασμούς,  να ευφρανθεί από τους πανηγυρισμούς η ψυχή και να ανεβεί η διάθεσή μας.

Η απογοήτευση που νοιώσαμε, δεν περιγράφεται. Τα πάντα είναι αλλιώτικα, διαφορετικά φέτος. Μόνο το δέντρο και το καραβάκι στην Αριστοτέλους είναι τα ίδια. Και μάλιστα, εάν έλειπαν και αυτά, θα λέγαμε ότι δεν είμαστε τρεις μόλις μέρες πριν τα Χριστούγεννα, αλλά βρισκόμαστε στην αγορά όπως κάθε εργάσιμη ημέρα.

Εκτός από 3-4 πολυκαταστήματα, που έχουν στολισμένες εορταστικά τις βιτρίνες τους, στα υπόλοιπα μαγαζιά, ελάχιστη η διακόσμηση, και μάλιστα όπου διακρίνει κανείς κάποια διακοσμημένη βιτρίνα, αυτή είναι λιτή κι απέριττη. Λες και δεν αντιλήφθηκαν οι μαγαζάτορες ότι είμαστε παραμονές της γέννησης του Χριστού και της αλλαγής του χρόνου.

Εκείνο όμως που κυριολεκτικά σε σοκάρει, είναι οι σκυθρωποί στο μεγαλύτερο μέρος τους άνθρωποι που διασχίζουν τους δρόμους, με κατεβασμένο το κεφάλι οι περισσότεροι, από το βάρος των προβλημάτων που τους απασχολούν, αγέλαστοι και σκεφτικοί, δίχως ίχνος χαμόγελου στο πρόσωπο, ενώ ελάχιστοι από αυτούς κρατούν στο χέρι κάποια σακούλα με δώρα.

Μπήκαμε τυχαία σε ένα πολυκατάστημα. Από αυτά που τα προηγούμενα χρόνια με δυσκολία κυκλοφορούσες μέσα στους διάφορους ορόφους του με τα είδη ιματισμού και υπόδησης, τα παιχνίδια, τα καλλυντικά και τα κάθε είδους αξεσουάρ και χρειαζόταν πολλές φορές να σπρώξεις για να περάσεις. Δε λέμε, και σήμερα υπήρχε κάποιος κόσμος που ανεβοκατέβαινε τους ορόφους. Όμως ελάχιστοι από αυτούς στην έξοδο, κρατούσαν κάποια τσαντούλα στο χέρι, γεγονός που φανέρωνε και τη χαμηλή τιμή του δώρου που είχαν προμηθευτεί για το παιδί, τον συγγενή ή κάποιο αγαπημένο τους πρόσωπο.

Ψυχοπλακωθήκαμε. Και όπως αποχωρούσαμε από το κέντρο, πηγαίνοντας προς τα ανατολικά της Θεσσαλονίκης και προκειμένου να αποφύγουμε την κίνηση, μπήκαμε με το αυτοκίνητο σε δευτερεύοντες δρόμους και μπλεχτήκαμε σε στενά δρομάκια και μεγαλύτερες οδούς, όπως η Μπότσαρη, η Δελφών, η Νέα Εγνατία και η Μαρτίου. Για να διαπιστώσουμε με πολύ μεγάλη έκπληξη, ότι ελάχιστα μπαλκόνια φέτος είναι στολισμένα. Σε αντίθεση με τις φωταψίες που υπήρχαν τα προηγούμενα χρόνια, τα φωτισμένα Χριστουγεννιάτικα δέντρα, τις γιορτινές συνθέσεις σε ταράτσες, περβάζια και εισόδους πολυκατοικιών, τις πολύχρωμες φωτισμένες γιρλάντες με τα δεκάδες και εκατοντάδες λαμπάκια που αναβόσβηναν μετά ή άνευ μουσικής.

Φέτος, με δυσκολία ανακαλύπτεις κάποιο στολισμένο μπαλκόνι. Που διάθεση για κάτι τέτοιο. Όταν οι υποχρεώσεις τρέχουν και οι μισθοσυντήρητοι ή οι συνταξιούχοι που τους πετσόκοψαν μισθούς και συντάξεις, με τρόμο και αγωνία σκέφτονται πως θα τα βγάλουν πέρα.  Πως θα πληρώσουν το πετρέλαιο για να ζεσταθεί η οικογένεια, τα δίδακτρα των παιδιών, το δάνειο για την αγορά του σπιτιού ή του αυτοκινήτου, τις δόσεις της πιστωτικής κάρτας, τα ασφάλιστρα. Που να περισσέψουν χρήματα για δώρα. Που να μείνει στην άκρη κάποιο ευρώ για μια έκτακτη ανάγκη….

Χρόνια πολλά συνάνθρωποι. Οι καρδιές μας είναι μαύρες τούτες τις μέρες. Ας μη το βάλουμε όμως κάτω.  Μπορεί να μην έχουμε λεφτά, ας οπλιστούμε όμως με δύναμη και αισιοδοξία. Μπορούμε το κλίμα αυτό να το αλλάξουμε. Αρκεί να μην μας καταλάβουν η μοιρολατρία και η απαισιοδοξία. Χρειάζεται αγώνας, όπως μπορεί και από όποια θέση μπορεί ο καθένας. Έτσι ώστε αυτά να είναι τα τελευταία μίζερα Χριστούγεννα που βιώνουμε ως λαός. Χρόνια Πολλά.

Μην πετροβολάτε το παγκόσμιο σύμβολο που ακούει στο όνομα Μίκης   Leave a comment

του Σπύρου Κουζινόπουλου, δημοσιογράφου-συγγραφέα, τέως Γενικού Διευθυντή του Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων

 

Η απόφαση του μεγάλου μας μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη να προχωρήσει, την 1η Δεκεμβρίου, στην ίδρυση ενός «Κινήματος Ανεξάρτητων Πολιτών», προκάλεσε ορισμένες αντιδράσεις από κάποιους. Οι οποίοι έσπευσαν να του επιτεθούν, ανατρέχοντας σε κάποιες παλαιότερες δηλώσεις του ή στο γεγονός ότι το 1990, αντιδρώντας στην διάσπαση του ΚΚΕ, είχε συμμετάσχει στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Ν.Δ., αναλαμβάνοντας υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Θεωρήσαμε χρέος μας να γράψουμε το άρθρο που ακολουθεί για να θυμίσουμε τους αγώνες και τις θυσίες του μεγάλου, του παγκόσμιου πλέον συμβόλου που ακούει στο όνομα Μίκης. Αγώνες που δεν ισοπεδώνονται, ούτε σβήνονται με μια μονοκονδυλιά.

Είναι το λιγότερο άδικο να επιτίθεται κανείς σε ένα πρόσωπο-σύμβολο με παγκόσμια ακτινοβολία, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης επειδή πήρε μία πρωτοβουλία η οποία στις μέρες μας, εκφράζει τις αγωνίες και το θυμό της συντριπτικής πιστεύουμε πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Μπορεί να έκανε ο Μίκης στο παρελθόν κάποιες λανθασμένες επιλογές – και ποιός εξάλλου δεν έχει κάνει λάθος στη ζωή του;- αλλά αυτός δεν είναι λόγος να τον πετροβολάμε, ούτε να προσπαθούμε να κατεδαφίσουμε τους αγώνες του για Δημοκρατία, Ελευθερία και Πρόοδο.

Δεν σβήνονται με μια μονοκονδυλιά η σύλληψή του, μετά το μεγάλο παλλαϊκό συλλαλητήριο της Αθήνας για την επέτειο της 25ης Μαρτίου 1943 και τα βασανιστήρια που υπέστη από τους Ιταλούς κατακτητές. Ούτε και η συμμετοχή του στο Έπος της Εθνικής Αντίστασης.  Ούτε και η σύλληψη και εκτόπισή του, στα χρόνια του Εμφυλίου Πολέμου στην Ικαρία και στη συνέχεια στο «στρατόπεδο θανάτου» της Μακρονήσου.  Αλλά και αργότερα, στα μετεμφυλιοπολεμικά χρόνια, όταν παράλληλα με την υπέροχη μουσική του δημιουργία, δραστηριοποιείται στους αγώνες για μία καλύτερη Ελλάδα, ως βουλευτής της ΕΔΑ και μετά τη δολοφονία του μάρτυρα της Ειρήνης, Γρηγόρη Λαμπράκη, ως ιδρυτής και πρόεδρος της «Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη». Ενός κινήματος που συσπείρωσε εκατοντάδες χιλιάδες νέους της εποχής και τους γαλούχησε στα ιδανικά της Δημοκρατίας και της αξιοπρέπειας.

Κι αργότερα, στα μαύρα χρόνια της επταετούς δικτατορίας, ο Μίκης Θεοδωράκης αναδείχθηκε στην κορυφαία μορφή του αντιδικτατορικού αγώνα. Συλλαμβάνεται τον Αύγουστο του 1967 και ακολουθεί η φυλάκισή του στο άντρο της ΕΑΤ-ΕΣΑ στην οδό Μπουμπουλίνας, η απομόνωση, οι φυλακές Αβέρωφ, η μεγάλη απεργία πείνας, το νοσοκομείο, η αποφυλάκιση και ο κατ’ οίκον περιορισμός, η εκτόπισή του στη Ζάτουνα Αρκαδίας, και τέλος το στρατόπεδο Ωρωπού. Όλο αυτό το διάστημα συνθέτει συνεχώς. Πολλά από τα καινούργια έργα του κατορθώνει με διάφορους τρόπους να τα στέλνει στο εξωτερικό, όπου τραγουδιούνται από τη Μαρία Φαραντούρη και τη Μελίνα Μερκούρη. .

Στον Ωρωπό η κατάσταση της υγείας του επιδεινώνεται επικίνδυνα. Στο εξωτερικό ξεσηκώνεται θύελλα διαμαρτυριών. Προσωπικότητες, όπως οι Ντιμίτρι Σοστακόβιτς, ο Άρθρουρ Μίλερ, ο Λώρενς Ολίβιε, ο Υβ Μοντάν και άλλοι, δημιουργούν επιτροπές για την απελευθέρωσή του. Τελικά υπό την πίεση αυτή αποφυλακίζεται και βρίσκεται στο Παρίσι τον Απρίλιο του 1970.

Θυμάμαι με τι λαχτάρα, εκείνα τα «πέτρινα χρόνια» της χούντας ανοίγαμε με μύριες προφυλάξεις το ραδιόφωνο για να ακούσουμε στη Ντόϊτσε Βέλλε, στο BBC ή στη «Φωνή της Αλήθειας» τα υπέροχα εμβατήριά του, όπως το «Κι εσύ λαέ βασανισμένες» ή το «Παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους», που μας εμψύχωναν, μας ενέπνεαν και βοηθούσαν στον αντιδικτατορικό αγώνα του λαού μας. Κι εντάξει, οι συνθήκες κράτησης του Μίκη μπορεί να ήταν καλύτερες από αυτές των απλών πολιτών, όμως η χούντα φοβότανε όσο τίποτα άλλο τη διεθνή κατακραυγή, γιαυτό εξάλλου και του επέτρεψε να φύγει από την Ελλάδα.

Όλα αυτά δεν ισοπεδώνονται με μια μονοκονδυλιά.  Μπορεί κανείς να διατηρεί τις επιφυλάξεις του για το «Κίνημα Ανεξάρτητων Πολιτών» που δημιουργεί ο Μίκης και την αποτελεσματικότητα που μπορεί αυτό να έχει. Όμως το να του επιτίθεται κανείς για κάποιες άστοχες επιλογές του ή γιατί είναι… «ηλικιωμένος και καλλιτέχνης», αυτές οι επιθέσεις θεωρούμε ότι μάλλον το σύστημα που κλονίζεται εξυπηρετούν.

 

Να αξιοποιηθούν τα ικανά στελέχη και των έξι συνδυασμών   Leave a comment

του Σπύρου Κουζινόπουλου, δημοσιογράφου-συγγραφέα

 

Ασχέτως αποτελέσματος, θεωρούμε τον εαυτό μας πολύ τυχερό που πήραμε μέρος σε αυτές τις δημοτικές εκλογές, τις πρώτες με τον «Καλλικράτη». Κι αυτό γιατί γνωρίσαμε πολύ αξιόλογους ανθρώπους που υπήρχαν και στους έξι συνδυασμούς οι οποίοι έλαβαν μέρος στις εκλογές για το Δήμο Θερμαϊκού. Συνδημότες μας πλέον στον ενιαίο Δήμο, με συγκροτημένη πολιτική σκέψη, διάθεση για προσφορά στα κοινά, αποφασιστικότητα να βοηθήσουν ώστε να πάει αυτός ο τόπος έστω ένα βήμα παραπέρα, με την αξιοποίηση των τεράστιων πλεονεκτημάτων που διαθέτει.


Όχι στην επανάπαυση του καναπέ

Πιστεύουμε ακράδαντα ότι τα ικανά στελέχη από όλους τους συνδυασμούς,  που αναδείχθηκαν στη διάρκεια της εκλογικής μάχης, δεν θα πρέπει να αδρανοποιηθούν, να κλειστούν στα σπίτια τους, να «αράξουν» στον καναπέ και μπροστά στην τηλεόραση, να πάψουν να ενδιαφέρονται για τα κοινά. Σίγουρα υπήρξε έντονο το αίσθημα της απογοήτευσης για τους υποψηφίους των πέντε από τους έξι συνδυασμούς που απέτυχαν στις εκλογές. Το ίδιο αίσθημα και στους υποψήφιους εκείνους  του νικητή συνδυασμού που δεν κατάφεραν να εκλεγούν. Όπως επίσης σημειώθηκαν κατά την προεκλογική περίοδο και περιπτώσεις αθέμιτης αντισυναδελφικής και αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς από μερικούς «αρχηγίσκους», που όπως τα αγκάθια δίπλα στα λουλούδια, είχαν παρεισφρείσει σε κάποιους συνδυασμούς, παριστάνοντας τους σπουδαίους και τους παντογνώστες. Συμπεριφορά  που πλήγωσε κάποιους υποψήφιους και ίσως να ήταν τραυματική η εμπειρία από τη συμμετοχή τους στην εκλογική μάχη. Όμως αυτά τα πολιτικά στελέχη δεν θα πρέπει να αδρανοποιηθούν. Ίσα-ίσα, οι δυσκολίες που συνάντησαν, χρειάζεται να δυναμώσουν τη θέλησή τους. Να τους κάνουν να εντείνουν τη διάθεση για προσφορά στα κοινά. Με ποιο τρόπο; Μέσα από ποιες διεξόδους; Είναι κάτι που κι εμάς μας απασχολεί.


Με αγκάθια στρωμένος ο δρόμος

Όπως λέγαμε από τις αρχές του περασμένου καλοκαιριού, από  την πρώτη μέρα που ξεκίνησε η προεκλογική εκστρατεία, ο δρόμος για το Δήμο Θερμαϊκού από 1ης Ιανουαρίου 2011 δεν θα είναι στρωμένος με ρόδα. Τα προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει, είναι ήδη βουνό. Τι να πρωτοθυμηθούμε: Τα χρέη των τριών μέχρι τώρα συνενούμενων Δήμων; Οι κουτσουρεμένες λόγω τρόϊκας επιχορηγήσεις της κυβέρνησης; Οι δυσκολίες για την ενοποίηση των υπηρεσιών των τριών Δήμων και των δημοτικών επιχειρήσεων;  Τα προβλήματα που θα προκύψουν από την αναδιάρθρωση των λειτουργιών και τον καταμερισμό του προσωπικού;  Δυσκολίες που για μεγάλο χρονικό διάστημα πιστεύουμε ότι θα ταλανίζουν όχι μόνο το δικό μας Δήμο αλλά λίγο-πολύ και όλους τους Δήμους της χώρας.

Γιαυτό και τη νεοεκλεγμένη δημοτική αρχή, θα πρέπει να τη στηρίξουμε όλοι στα πρώτα της βήματα. Να βάλουμε πλάτη. Να τη βοηθήσουμε ώστε να είναι παραγωγικό το έργο της.  Όχι  όμως άκριτα, αλλά πάντα με κριτική διάθεση, με έλεγχο, με επισήμανση των αδυναμιών. Καυτηριάζοντας τα λάθη και τις παραλείψεις. Στηλιτεύοντας τις αδυναμίες. Πάντα  καλοπροαίρετα και με γνώμονα το καλό και την προκοπή του τόπου. Και φυσικά, εάν διαπιστώσουμε ότι «στραβά αρμενίζει», τότε θα είμαστε οι πρώτοι που θα την πολεμήσουμε. Το ίδιο όπως πολεμήσαμε σε τούτες τις εκλογές κάποια άλλη διοίκηση.


Να σηκώσουν οι 33 τα μανίκια

Περιθώρια για χάσιμο χρόνου δεν υπάρχουν. Τα προβλήματα είναι τόσο μεγάλα και τόσο πιεστικά, που δεν επιτρέπουν καμία επανάπαυση, κανέναν εφησυχασμό. Οι 33 που εκλέχθηκαν στο δημοτικό συμβούλιο του ενιαίου Δήμου Θερμαϊκού, θα πρέπει από τώρα να σηκώσουν τα μανίκια. Να αρχίσουν να ενημερώνονται. Να καταμερίζουν αρμοδιότητες, να καταστρώνουν πλάνα εργασίας, να χαράσσουν προοπτικές. Έτσι ώστε να είναι έτοιμη την 1η Ιανουαρίου 2011 η διοικητική μηχανή του Δήμου μας να αρχίσει να λειτουργεί ως καλοκουρδισμένο ρολόϊ.  Και μέχρι τότε, πολλά είναι αυτά που έχουμε να επισημάνουμε.


Η περίπτωση Οικονομίδη

Καταλήγοντας δεν μπορούμε να μην πούμε δύο λόγια για τον υποψήφιο δήμαρχο Θερμαϊκού και τελευταίο δήμαρχο Επανομής,  Απόστολο Οικονομίδη. Ο οποίος, θεωρούμε ότι αποτελεί παράδειγμα και πρότυπο συμπεριφοράς, ιδιαίτερα σε αυτή την εποχή της πλήρους απαξίωσης πολιτικής και πολιτικών στον τόπο μας. Όταν τον γνωρίσαμε στις αρχές του καλοκαιριού και αποφασίσαμε να τον βοηθήσουμε στη δύσκολη προσπάθεια που αναλάμβανε, η πρώτη κουβέντα που του είπαμε ήταν ότι δεν ήταν δυνατό να πάει σε εκλογές με την Επανομή να εμφανίζει όψη «βομβαρδισμένης πόλης» λόγω του έργου της αποχέτευσης. Μας το ξέκοψε αμέσως. «Προκειμένου να τελειώσει έγκαιρα αυτό το τεράστιο έργο, ύψους 30 εκατομμυρίων ευρώ, δεν με νοιάζει το πολιτικό κόστος. Αν είναι να χάσουμε, ας χάσουμε, αρκεί να γίνει η αποχέτευση που είναι έργο ζωής για τους Επανομίτες».  Και ειδικά στην Επανομή, σύμφωνα με τις συζητήσεις που μετεκλογικά γίνονται στα καφενεία της, ο συνδυασμός Οικονομίδη δεν πήγε καλά λόγω αποχέτευσης. Καθώς οι κάτοικοι ήθελαν και την πίτα σωστή και το σκύλο χορτάτο. Δηλαδή και η αποχέτευση να γίνει αλλά και να μην έχουν ενόχληση από τα έργα.

Α, και κάτι ακόμη σχετικό. Πιστεύουμε ότι δεν υπάρχει άλλος δήμαρχος στην Ελλάδα, που για να συμμετάσχει σε τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις και να καλύψει τα προεκλογικά έξοδα του συνδυασμού του, αναγκάστηκε να πουλήσει έξι περιουσιακά στοιχεία που του είχαν αφήσει οι γονείς του. Το τελευταίο, ήταν ένα χωράφι που ο Λάκης Οικονομίδης έβγαλε «στο σφυρί» για τις ανάγκες των πρόσφατων εκλογών. Κι ακόμη, όπως ξέρουμε, απέμειναν ακόμη χρέη. Τώρα, πως τα κατάφεραν κάποιοι άλλοι δήμαρχοι και χρησιμοποιούσαν σ΄αυτές τις εκλογές πακτωλό χρημάτων, εκδίδοντας εφημερίδες, τραπεζώνοντας εκατοντάδες άτομα σε πολυτελείς ταβέρνες, διαθέτοντας μισθούς σε επιτελεία και προσωπικό, πληρώνοντας έντυπα και «πριμ», αυτό  ακόμη δεν μπορέσαμε να το εξηγήσουμε.  Μάλλον ήταν από το μισθό τους…..

 

Αρέσει σε %d bloggers: